Басылым • Кеше

Жерұйықты жыр еткен

0 рет
көрсетілді
3 мин
оқу үшін

Жайлы қоныс, құт мекен саналатын жерұйықтан жырұйық туындатқан белгілі ақын, Халықаралық «Алаш» әдеби сыйлығының лауреаты Қорғанбек Аманжолдың таяуда «Атамұра» баспасынан жарық көрген қамшының өріміндей өрнекті өлең жинағын қадала қарап шыққанда, халқымыздың қам-қарекеті көз адымнан өтті.

Жерұйықты жыр еткен

Кітаптың бірінші бө­ліміндегі дүниелерде байтағымыздағы жер­ұйықтарды тарата келіп, жыр­ұйыққа бет бұрғанда: «Желбіреп туы рухымның, Жасай бер мәңгі, жыр Абай!» деп, талассыз ақиқатқа балап, бас ақынды алға оздырады. Елдік мұрат, жұрт ісі желі тартады. Арғы-бергі тарих та қозғалады. Оған «Шыңғысхан» жыры дәйек болады.

Қоғамның әттегенайы ақын жүрегін шабақтамай, ойын ойрандамай өтпейтіні бесенеден белгілі. «Қатыгез мұнша неге болдың, адам?» деп кейбір пенделердің ит ісіне қабырғасы қайысып, қыршын кеткен Шерзаттың қасіретін ақ қағазға түсіргенде: «Түңіліп тірілерден, тартып ішін, Талғардың таулары тұр тұнжыраған» дейді де, «Қазағым, хайуандыққа қазың қайда, Терең ор құзғын-құртқа қазылмай ма? Айтпасаң әділ үкім, Шерзат шері, Сүйекке таңба болып жазылмай ма?», деп осыдан сабақ алайық, салдарымен күреспей, селкеуі көп себеп анықтасақ, бір тиым болар еді дегенді нұсқайды.

Отанымыздың төрт құбы­ласын түгендеп, өлең жолдарына түсіргендегі ақынның адымы аршынды. «Байтағым Баянауыл» деп көрікті жерді, көрнекті тұлғаларды алға тартады. «Байқоңыр балладасында» Қызылорда, Арал өңірлерін баяндаса, зерлеп тіккен кестедей Көкшетау, Зерендіге келгенде, осы өңір перзенті емес пе, көсіліп кетеді. Сол секілді, көбіміз білетін, жалған дүниеге жарқ етіп келіп, жалт етіп ерте сөнген, «Адамдар сияр табытқа, Ақындар бірақ сыймайды» деген өршіл Артығали (Ыбыраев) мен «Қылаусыз қырдан қыз демін, Қызғалдақ иісін іздедім» дейтін биязы Танабайға (Нарманов) арнаған өлеңдеріндегі мұңлы сарын қос ақыннның тайталас өмірдегі тағдырларын қайта бір ой елегінен өткізіп қана қоймай, соңында қалған аз мұрасына жол сілтейді.

Екінші бөлімге этно­графиялық этюдтер топтастырылыпты. Сан­мен белгілеп, сегіз жолмен түйіндеп отыратын поэма жүгін көтерген дүниеден алар тағылым аз емес. Қазақ жұртының бүкіл болмысы, тірлік тынысы, ізет, инабаты, үлкенді сыйлау үлгісі, кішіге қамқорлығы, досқа адалдығы, қия басқанға қаталдығы, таби­ғаттан алар тағылым – бәрі де жарасымды оймен жазылған. Бір сөзбен айтқанда, «Жырұйық» ұлт руханиятына қосылған елеулі үлес деп білеміз.

 

Сүлеймен МӘМЕТ 

Соңғы жаңалықтар